Documentaire “Nederland Fraudeland” smetvrij?
Gerard Spong schreef over een fraudezaak waarin ik samen met hem bijstand verleen:
Kleeft aan de documentaire “Nederland Fraudeland” van Selfmade Films zelf een smet? De rechtbank en het openbaar ministerie in Rotterdam weigeren angstvallig de verdediging een kopie te geven van het mediacontract dat met het openbaar ministerie is afgesloten. Onduidelijk blijft zo wie wie waarvoor heeft betaald. Doel van de documentaire zou zijn een realistisch beeld te geven van het werk van de FIOD. Valt daaronder ook het achterhouden van een cruciaal stuk voor de verdediging? Ook journaliste Esther Rosenberg van NRC Handelsblad, die in haar artikel zelf uit het mediacontract citeert, geeft de verdediging geen kopie. De verdachte op wie de schijnwerpers worden gericht, wordt zo zelf door de rechtbank, het openbaar ministerie en de media in het duister gelaten. De nagestreefde transparantie in de rechtspleging stelt dus niks voor.
Ik deel deze mening. Het ontbreken van transparantie, maakt dat controle van procespartijen niet mogelijk is, waardoor onzeker is of verdachten een eerlijk proces krijgen.
